'Toekomst van Rotterdam Airport dwingt ons te kiezen tussen comfort en verantwoordelijkheid'

Rotterdam kan een sterk signaal afgeven tegen overlast en uitstoot door het vliegveld te sluiten, schrijven Thom van Dam en Gerben van Dijk van de ChristenUnie. Hun betoog gaat over meer dan een luchthaven: het raakt aan de manier waarop we omgaan met comfort en eigenbelang.

Rotterdam kon afgelopen donderdag een belangrijk signaal afgeven richting zowel haar inwoners als het Rijk: Rotterdam doet niet mee aan asociaal vliegverkeer en zet haar zinnen op een andere invulling van het luchthavengebied.

De zienswijze van Rotterdam The Hague Airport, ook wel Zestienhoven genoemd, stond op de agenda van de gemeenteraad. Dat het slechts om een zienswijze ging, is niet vreemd: Rotterdam is maar één speler in het krachtenveld van bewoners, overheden en de luchthaven. De uiteindelijke beslissing over het lot van vliegveld Zestienhoven ligt bij het Rijk.

‘Lekker makkelijk vliegveld’

Draagvlak voor een vliegveld is er onder de Rotterdamse bevolking wel. Op internet lees je reacties als: ‘Rotterdam is een lekker makkelijk vliegveld’, ‘Je kunt toch verhuizen’ of ‘Dan had je er maar niet moeten gaan wonen’. Typisch onverschillige antwoorden die goed weergeven dat er niet verder wordt gekeken dan het eigen genot of de eigen beleving.

De bewoner die naast het vliegveld woont, is niet meer dan zijn of haar eigen probleem. En het feit dat we meer vliegen dan de schepping aankan, is een zorg voor volgende generaties, of geen zorg in het algemeen. Terwijl wij discussiëren over het gemak van een weekendvlucht, zijn er elders mensen die de gevolgen van klimaatverandering dagelijks voelen in mislukte oogsten en extreme droogte.

Behoeften van eigenbelang

Deze drang naar comfort en consumptie mag nauwelijks nog worden begrensd. Ook dit luchthavenbesluit lijkt weer in het teken te staan van het bevredigen daarvan. Het is een teken van onze tijd, waarin we steeds sneller teruggrijpen naar onze basale behoeften van eigenbelang.

We zien dezelfde houding terug in discussies over asielzoekers, wonen en de publieke ruimte: zodra plannen onze eigen leefomgeving raken, is de verontwaardiging groot. Maar wanneer anderen de lasten dragen voor ons gemak of onze consumptie, halen we al snel onze schouders op.

Zijn belangen doorslaggevend?

Dat betekent niet dat het vliegveld geen waarde heeft gehad, of dat de belangen van werknemers en reizigers irrelevant zijn. Maar de vraag is of die belangen nog steeds doorslaggevend mogen zijn, nu de maatschappelijke kosten steeds duidelijker worden. Het gesprek dat voorligt, is daarmee groter dan een afweging tussen economische betekenis en overlast.
Daarom diende de ChristenUnie donderdag een motie in om toe te werken naar een toekomst zonder RTHA en ruimte te maken voor een andere, meer rechtvaardige en eigentijdse invulling van het gebied. Hoewel die motie geen meerderheid haalde, blijft de vraag die eronder ligt onverminderd relevant: hoeveel overlast, uitstoot en ruimtebeslag accepteren we nog voor ons eigen gemak?

Bron: AD, 24 mei 2026

Naschrift BTV Rotterdam

De motie heeft het niet gehaald, mede door sterke emotionele reacties van voorstanders van de luchtvaart. Argumenten zoals economisch belang en werkgelegenheid worden daarbij vaak genoemd, maar nimmer onderbouwd met concrete cijfers.

Met name de VVD Rotterdam lijkt hieraan vast te houden en wijst de motie van de ChristenUnie af zonder aantoonbare onderbouwing. Dit terwijl er juist studies beschikbaar zijn die aangeven dat Rotterdam The Hague Airport financieel niet rendabel is en dat er een betere bestemming is voor de ruimte.

Vanuit economisch perspectief zou herontwikkeling van het gebied, bijvoorbeeld voor woningbouw, logischer kunnen zijn en bovendien substantiële werkgelegenheid opleveren. Toch kiezen de VVD en enkele andere partijen ervoor om vast te houden aan bestaande standpunten, waarbij nieuwe inzichten beperkt worden meegenomen.